Babunia to przejmująca, bezkompromisowa opowieść o dzieciństwie i dorastaniu w niewielkim słowackim mieście lat dziewięćdziesiątych, o codzienności naznaczonej alkoholizmem ojca oraz despotyczną obecnością babki, do której zawsze należy ostatnie słowo. To także historia trzech pokoleń kobiet, uwikłanych w relacje zależności, przemocy symbolicznej i milczenia, a zarazem podejmujących nieporadne próby poradzenia sobie z przygniatającą rzeczywistością. Powieść Ivany Gibovej — balansująca między groteską, czarnym humorem a brutalną szczerością — dotyka tematów starości, opieki, cielesności i pamięci, demitologizując figurę „kochanej babci” i rodzinnej wspólnoty. Babunia jest zapisem wspomnień: tych niewinnych, ale i takich, o których wolałoby się zapomnieć — a które mimo wszystko domagają się opowiedzenia. Książka stanie się punktem wyjścia do rozmowy o środkowoeruopejskiej wspólnocie doświadczeń oraz o tym, na ile są one przekładalne — językowo, kulturowo i emocjonalnie. Zastanowimy się, czy doświadczenie da się „przełożyć” bez utraty jego ostrości i niewygody. Porozmawiamy również o współczesnej literaturze słowackiej: aktualnych trendach, pozycji autorek oraz o tym, czy autofikcja rzeczywiście dominuje dziś na słowackim rynku wydawniczym.