Dostępność:
Wydarzenie potrwa około 70 minut i odbędzie się bez przerwy. Dwa trzydziestominutowe występy połączy interwencja Jakuba Ziółkowskiego.
Clara Lévy zagra na skrzypcach i zaśpiewa. Muzyka opiera się na długich dźwiękach, burdonach, preparacjach instrumentu i zmiennej dynamice, obejmującej także bardzo ciche fragmenty. Gravir Jacques’a Puecha wykorzystuje małe dudy i elektronikę na żywo. Powtarzane i nakładane na siebie dźwięki mogą tworzyć intensywne, przenikliwe brzmienie o niemal nieprzerwanym przebiegu.
Publiczność będzie siedzieć wokół centralnej sceny na poduchach, pufach i dywanie. Dostępnych będzie również kilka krzeseł.
Można opuścić salę w trakcie wydarzenia, ale nie będzie możliwości powrotu.

Rytuał IV
Hildegarda z Bingen spotyka Pauline Oliveros, a małe dudy z Owernii ruszą na wspinaczkę bez określonego końca. Czwarty Rytuał nie rekonstruuje tradycji – pozwala jej podążyć w stronę nowych horyzontów muzyki.
Clara Lévy zacznie od wybranych części 13 Visions, cyklu będącego wyobrażonym spotkaniem dwóch kompozytorek oddzielonych od siebie ośmioma stuleciami. Jego strukturę wyznacza Thirteen Changes Pauline Oliveros – trzynaście poetyckich instrukcji inspirowanych ziemskimi i kosmicznymi zjawiskami. Z każdą z nich Lévy łączy jedną pieśń Hildegardy z Bingen, słynnej średniowiecznej mistyczki i kompozytorki. Współczesna twórczyni nie cytuje dawnych antyfon. Melodia pozostaje ukryta w wysokościach dźwięków, a skrzypce i głos wydobywają jej ślad. Partytura ustala barwy i materiał, pozostawiając wykonawczyni decyzje dotyczące dynamiki oraz czasu trwania. Każda wizja może więc podczas koncertu ułożyć się nieco inaczej.
Po interwencji Jakuba Ziółkowskiego wizje przejdą we wspinaczkę. Cabrette to małe dudy związane z muzyką taneczną górzystej Owernii i innych regionów środkowej Francji. Jacques Puech poprosił Guilhema Lacroux o napisanie utworu, który wyprowadzi ten instrument na nierozpoznane wcześniej tereny. W Gravir elektronika nakłada na siebie kolejne głosy cabrette, poruszające się w górę w różnym tempie. Powstaje złudzenie nieustannego wznoszenia: muzyka wspina się przez pół godziny, ale nigdy nie dociera na szczyt. Jeden tradycyjny instrument przeobraża się w gęstą, pulsującą i coraz bardziej przenikliwą masę dźwięku.
To zarazem jeden z najczystszych przykładów metody La Nòvii, kolektywu rezydującego na tegorocznym festiwalu. Eksperyment nie zostaje dopisany do tradycji z zewnątrz, lecz wyrasta z burdonu, barwy i fizycznych właściwości instrumentu. Najpierw średniowieczna pieśń pojawi się jako ślad, potem cabrette uwolni się od dawnej melodii i rozpocznie niemożliwą wspinaczkę. Przeszłość nie dostarcza tu gotowej muzyki, lecz zasad pozwalających wyobrazić sobie jej dalszy ciąg.
Zakup biletu na to wydarzenie jest równoznaczne z zapoznaniem się z postanowieniami Regulaminu Organizatora wydarzenia.
Więcej informacji i szczegółów o koncercie znajduje się na stronie Festiwalu Sacrum Profanum 2026.
English version: To read the descriptions and find out more in English, please visit the Sacrum Profanum website.
Współorganziatorem koncertu jest Cricoteka.














