
DORMITIO: MARTIN EGIDI / BACH
Program wieczoru skupia się na muzyce, w której instrument pozostaje sam wobec struktury dzieła, czasu i własnego brzmienia. Dwie suity na wiolonczelę solo Johanna Sebastiana Bacha: BWV 1008 i 1010, wyznaczają osie dramaturgiczne koncertu – od surowej, introspektywnej ekspresji tonacji d-moll po architektoniczną jasność i rozległość Es-dur. Bachowska suita nie jest tu zbiorem tańców w sensie użytkowym, lecz precyzyjnie skonstruowanym cyklem, w którym retoryka gestu i logika formy współistnieją z cielesnością instrumentu.
Utwory Jeana-Marie-Claude’a Dall’Abaco i Jeana-Louisa Duporta wprowadzają perspektywę stricte wiolonczelową: Capriccio i Exercice operują idiomem technicznym, ale nie redukują się do wirtuozerii. Są raczej laboratorium brzmienia i artykulacji, w którym wykonawca bada granice instrumentu i możliwości pojedynczej linii melodycznej.
Passacaglia Heinricha Ignaza Franza von Bibera w autorskiej transkrypcji Martina Egidiego otwiera przestrzeń kontemplacyjną opartą na powtarzalności i wariacyjności basowego schematu. Jej oszczędna forma i symboliczny charakter czynią z niej punkt zawieszenia pomiędzy strukturą a medytacją.
Martin Egidi, artysta poruszający się swobodnie pomiędzy historyczną świadomością a osobistą narracją, traktuje repertuar solowy jako obszar intensywnego skupienia. Jego interpretacje wydobywają z tej muzyki nie tyle efekt, co sens wynikający z relacji między gestem, ciszą i wewnętrzną logiką formy.
Zakup biletów na to wydarzenie jest równoznaczny z zapoznaniem się z postanowieniami
INFORMACJE O DOSTĘPNOŚCI: